وقتي شكوفه هاي بلوري درخت بادام قاصدكاي بهار مي شن؛ اون زماني كه جوونه هاي سبز علفا دل سرد زمينو مي شكافن و به خورشيد سلام مي دن؛ يا دم دماي نماز صبح، وقتي صداي گنجشكايي رو شنيدي كه روي شاخه هاي درختا غوغا به پا مي كنن... ايمان داشته باش كه لبخند شيرين خدا بي بهانه است... ... اون وقت به زلالي آب و آينه نگاه كن. دلتو بذار كنار شمعدوني هايي كه دل نازكشون گرفته و تو هم بي بهانه شادشون كن... نازنين تر از بهار! اون زمان كه با دعاي" حول حالنا الي احسن الحال" دل آبي آسمونو مي لرزوني .... به ياد من نيز باش. نوروزت مبارك پاييز
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم اسفند 1386 توسط پاییز |