صبر كن عشق زمين گير شود بعد برو
 يا دل از ديدن تو سير شود بعد برو
 اي پرنده به كجا؟ قدر دگر صبر بكن
 آسمان پاي پرت پير شود بعد برو
 باش با دست خودت آينه را پاك بكن
 نكند آينه دلگير شود بعد برو
 يك نفر حسرت لبخند تو را مي دارد
 خنده كن،عشق نمكگير شود بعد برو
تو اگر كوچ كني بغض همه مي شكند
 صبر كن گريه به زنجيرشود بعد برو
خواب ديدي شبي از راه سوارت امد
 باش تا خواب تو تعبير شود بعد برو

.... هیچ وقت مهربونیات فراموش پاییز نمی شه