وقتي شكوفه هاي بلوري درخت بادام قاصدكاي بهار مي شن؛ اون زماني كه جوونه هاي سبز علفا دل سرد زمينو مي شكافن و به خورشيد سلام مي دن؛ يا دم دماي نماز صبح، وقتي صداي گنجشكايي رو شنيدي كه روي شاخه هاي درختا غوغا به پا مي كنن... ايمان داشته باش كه لبخند شيرين خدا بي بهانه است...

... اون وقت به زلالي آب و آينه نگاه كن. دلتو بذار كنار شمعدوني هايي كه دل نازكشون گرفته و تو هم بي بهانه شادشون كن...

نازنين تر از بهار!

اون زمان كه با دعاي" حول حالنا الي احسن الحال" دل آبي آسمونو مي لرزوني .... به ياد من نيز باش.

                                                                                       نوروزت مبارك

                                                                                               پاييز

صبر كن عشق زمين گير شود بعد برو
 يا دل از ديدن تو سير شود بعد برو
 اي پرنده به كجا؟ قدر دگر صبر بكن
 آسمان پاي پرت پير شود بعد برو
 باش با دست خودت آينه را پاك بكن
 نكند آينه دلگير شود بعد برو
 يك نفر حسرت لبخند تو را مي دارد
 خنده كن،عشق نمكگير شود بعد برو
تو اگر كوچ كني بغض همه مي شكند
 صبر كن گريه به زنجيرشود بعد برو
خواب ديدي شبي از راه سوارت امد
 باش تا خواب تو تعبير شود بعد برو

.... هیچ وقت مهربونیات فراموش پاییز نمی شه